XXX. Quaestio

Prima luce centurio portae concilium petivit. Ille Druso sine iudicio oboedire recusaverat. Tres centuriones et quaestor in principiis convenerunt. Quaestor cognitionem militarem aperuit. Haec cognitio nondum iudicium civile erat. Primum res ipsae examinandae erant. Aurelia indicem captivorum in mensa posuit. Prope eum exemplar ab amicis factum posuit. Cassianus duo signacula cerae in mensa posuit. Horatius tesseras secundae vigiliae ostendit. Quaestor omnes circumstantias ordine scribi iussit. Aurelia primam interrogationem fecit. Nunc quaerit quis signaculum curatorum mutaverit. Actus mutandi iam perfectus erat. Interrogatio tamen nunc agitur. Ita mutaverit rem perfectam intra interrogationem ostendit. Aurelia ceram sub luce examinavit. Prima impressio signaculo curatorum similis erat. Altera impressio a prima discrepabat. In altera parva rasura videbatur. Sub rasura linea signaculi Drusi videbatur. Haec probatio clausulam falsam esse ostendebat. Quaestor quaerit a quo cera mutata sit. Responsio nondum certa erat. Deinde Aurelia indicem authenticum aperuit. In fine erat subscriptio Vipsaniae. Inter duo nomina parva lacuna manebat. Exemplar Horatii nomen Sabini in lacuna servaverat. In indice authentico illud nomen non erat. Quaestor quaerit ubi index authenticus positus sit. Horatius respondit eum in mensa tabularii relictum esse. Quaestor quaerit quis deinde tabularium intraverit. Custos dixit scribam Severi intravisse. Aurelia quaerit cur scriba Severi ad castra accesserit. Custos causam legitimam nesciebat. Sed scriba clavem magnam Severi habuerat. Cassianus verba cum fasciculo Veronae contulit. Haec clavis arculam publicam Veronae aperuerat. Nunc collatio duo furta iungebat. Aurelia tertiam interrogationem facit. Ea quaerit quod signum custodes dixerint. Ante convivium Drusus alia verba dixerat. “Postquam signum novum dixerint, custodes mihi parebunt.” Ibi dixerint ante rem futuram stabat. Custodes deinde parituri erant. Nunc dixerint rem praeteritam quaesitam ostendebat. Verba similia erant, sed tempora circumstantiae mutabant. Horatius utramque sententiam in tabula posuit. Quaestor comparationem probavit. Indagatio iam a rebus ad homines procedebat. Res tacitae multas interrogationes fecerant. Testes nunc separati percontandi erant. Responsiones eorum inter se conferendae erant.

Horatius primus ante quaestorem stetit. Aurelia eum de nocte percontata est. Quaerit quae iussa acceperit. Horatius respondit se ad tabernaculum remissum esse. Aurelia quaerit quis eum remiserit. Horatius Vipsaniam dixit. Ille tabulam cum subscriptione eius ostendit. Quaestor quaerit quid post discessum viderit. Horatius ministros arculam ferentes vidisse dixit. Aurelia quaerit quot ministri fuerint. Duo ministri et unus scriba fuerant. Scriba clavem Severi in manu habuerat. Deinde Cassianus testimonium dedit. Quaestor quaerit quis fasciculum Veronae tulerit. Cassianus custodes Severi dixit. Ille exemplum primum et sigillum suum ostendit. Aurelia fasciculum castrorum prope posuit. Comparatio tabularum unam originem ostendebat. Rimae vinculorum quoque similes erant. Una subscriptio tamen a ceteris discrepabat. Nomen Drusi in rasura scriptum erat. Confirmatio ex tribus rebus veniebat. Tabula, vincula, et signacula similia erant. Subscriptio sola falsa erat. Quaestor Vipsaniam ad mensam vocavit. Ea sine catena et sine custodibus venit. Aurelia quaerit quae iussa ministris dederit. Vipsania respondit se securitatem castrorum paravisse. Aurelia quaerit cur testes separaverit. Vipsania dixit pacem noctis servandam fuisse. Quaestor quaerit num indicem captivorum signaverit. Vipsania subscriptionem suam esse confessa est. Responsio eius primam partem confirmavit. Aurelia de lacuna indicis quaerit. Ea quaerit quis nomen Sabini deleverit. Vipsania se nescire respondit. Sed mensura stili et rasurae una erat. Aurelia quaerit quis stilum ea nocte habuerit. Vipsania dixit responsiones ministrorum inter se discrepare. Unus minister tamen stilum in manu eius viderat. Quaestor omnes responsiones contulit. Duae responsiones Vipsaniae inter se discrepabant. Tum nuntius e tabernaculo hospitum venit. Severus nocte ante illam in castra venerat. Ille cum Druso ante convivium locutus erat. Quaestor quaerit quis eum admiserit. Tessera secreta a Vipsania data erat. Secretum signum in tabula Horatii videbatur. Haec formula in litteris Severi inventa est. Nunc duo furta unum consilium ostendebant. Severus Veronae Cassianum a probatione dimoverat. Drusus in castris fasciculum amoverat. Vipsania utrique viam et signum dederat. Quaestor dixit probationem cognitioni plenam esse. Concilium tamen de potestate decernere debebat.

Dum testimonia conferebantur, clamor ad portam ortus est. Cohortes frondeae ad vallum pervenerant. Centurio portae portam aperiri iussit. Tres custodes sacramentum vetus servaverunt. Signa sub ramis in castra intraverunt. Aquila viridis alta inter milites movebatur. Drusus ex suggestu lucum venire vidit. Verba oraculi subito memoria tenuit. Ille condicionem perfectam esse credidit. Sed oraculum nullam potestatem dederat. Milites ipsi ramos ad signa ligaverant. Sabinus consilium hominum, non fatum, duxerat. Centurio captivorum Sabinum statim liberavit. Catena eius ante tabernaculum relicta est. Sabinus ad concilium sine gladio venit. Milites ei viam taciti dederunt. Drusus centuriones ad se vocare conatus est. Nemo eorum ad suggestum accessit. Ille sacramentum novum iterum recitavit. Milites responderunt se rem publicam servaturos esse. Nomen Drusi nemo repetivit. Ita potestas eius auxilio destituta est. Drusus pallium rubrum deposuit. Sine insigni ad portam alteram contendit. Conatus effugiendi tamen a custode visus est. Custos quaesivit cur legatus solus discederet. Drusus se nuntium ad senatum ferre dixit. Sed nullum mandatum et nullas litteras habebat. Sabinus ante portam ei obstitit. “A te cognitioni respondendum est,” dixit. Drusus manum ad gladium non movit. Duo milites viam sine armis clauserunt. Ita Drusus sine pugna deprehensus est. Captio brevis et sine cruore fuit. Virga Neratii e manu eius amota est. Insigne temporarium quaestori traditum est. Simul Severus in tabernaculo hospitum erat. Ille commentarium clausum et clavem magnam tenebat. Quaestor cum duobus custodibus ad eum venit. Severus quaesivit qua iurisdictione teneretur. Quaestor respondit cognitionem militarem de castris agere. Sed lis civilis ad iudices mittenda erat. Severus comprehendi recusavit sed non obstitit. Custodes commentarium et clavem acceperunt. Comprehensio hac probatione facta est. Severus mandata Veronae, Drusus mandata castrorum dederat. Uterque rem publicam per officium corruperat. Milites tamen eos condemnare non debebant. Concilium eos tantum ab officio amovere poterat. Iudicium civile culpam deinde examinaturum erat. Sabinus captivos ad principia duci iussit. Vipsania quoque ad cognitionem manere debebat. Nulla gloria et nulla poena subita facta est. Exercitus intra iurisdictionem suam mansit. Hoc termino victoria ab ultione separata est.

Vespere concilium quinque centurionum factum est. Quaestor cognitionem et probationes recitavit. Drusus et Severus sine vinculis erant. Vipsania prope eos sed separata sedebat. Aurelia, Cassianus, Horatius, et Sabinus testimonium audiebant. Prima actio de officio Drusi erat. Quaestor rogat num potestas legitime data sit. Centuriones responderunt senatum nihil decrevisse. Mandatum Neratii morte finem acceperat. Drusus insignia sine novo mandato usurpaverat. Ita concilium eum officio destituit. Quinque suffragia in urna posita sunt. Omnia quinque Drusum officio destituebant. Drusus abdicationem recusavit. Sed auctoritas militaris iam amota erat. Secunda actio de Severi commentario erat. Subscriptio, clavis, et litterae examinatae sunt. Concilium quaerit quae mandata Severus dederit. Commentarius clausus rationem plenam habere videbatur. Eum tamen sine iudice aperire noluerunt. Iurisdictio civilis commentarium examinare debebat. Ita Severus ad forum remittendus erat. Drusus cum eo ad iudicium mittendus erat. Vipsania quoque libera sed accusata manebat. Tertia actio de tabulario erat. Arcula fracta reparanda erat. Fasciculus Cassiani in locum suum restitutus est. Indices authentici et exemplaria simul servata sunt. Rasurae non celatae sed in relatione scriptae sunt. Lacunae in relatione publica ostensae sunt. Concilium duos conservatores creare volebat. Unus curator veteris ordinis electus est. Aurelia collega eius facta est. Collegium duas claves separatas accepit. Altera clavis cum curatore veteri mansit. Clavis Aureliae seorsum servanda erat. Utraque clavis ad arculam aperiendam necessaria erat. Unus conservator solus arculam aperire non poterat. Ita custodia ipsa potestatem separabat. Cassianus fasciculum et signaculum suum accepit. Centuriones eum ad sellam Neratii vocaverunt. Cassianus tamen ad sellam non sedit. “Lis mea de nomine et iure fuit,” dixit. “Non petivi ut imperium mihi daretur.” “Alius dominus rei publicae non necessarius est.” Sabinus hanc responsionem confirmavit. Sella vacua in principiis mansit. Imperium temporarium inter centuriones distributum est. Quaestor relationem ad senatum paravit. In ea omnes interrogationes et responsiones erant. Confirmatio et responsio contraria simul scriptae erant. Nemo fraudem sine probatione affirmavit. Rei sub custodia ad forum ducendi erant. Testes quoque ad iudicium civile mittendi erant. Castra ad legem, non ad novum dominum, redierunt. Tamen res publica integra non erat. Verona et exercitus de auctoritate adhuc dissentiebant. Divisio sub iudicio celari non poterat. Quaestio duos viros amoverat, non omne periculum. Post annos potestas iterum distribuenda erit. Tum error non furtim sed publicus erit.