XXIV. Quae Antea Acciderant

Nox inter monumenta prope Veronam manebat. Excubiae nocturnae ad duas vias positae erant. Custodes faces ante stationem posuerant. Sed semita inter agros sine custode manserat. Florus per illam semitam ad sepulcrum venit. Serranus alteram viam elegerat et obices invenerat. Florus semitam sine custode invenerat et mature pervenerat. Serranus obicibus detentus erat et diu in via manserat. Florus ergo eum tempore praecessit. Ianitor monumentorum iam ad urbem redierat. Ostium tamen a familia clausum non erat. Familia corpus Laeliae in sepulcro posuerat. Sabina post familiam ad templum cucurrerat. Ea claves in sua cista servaverat. Florus ostium aperuit et solus intravit. Laelia nondum experrecta erat. Potio longum soporem fecerat. Litterae Serrani ad Florum non venerant. Servus mortem Laeliae iam narraverat. Florus eam mortuam esse credidit. Ille spem iam non habuerat. Desperatio consilium eius vicit. Florus venenum quod emerat cepit. Narratio rem dicit, sed cetera non dicit. Brevi tempore post Laelia e sopore experrecta est. Ea Florum prope se iacentem invenit. Laelia intellexit quid ille crediderat. Ea quoque desperavit et mortem elegit. Cetera de morte eius non narrantur. Duplex interitus neque pulcher neque bonus fuit. Amor causa calamitatis non fuerat. Odium, coercitio, et nuntii impediti eam paraverant. Sabina ad monumentum cum clavibus rediit. Ea facem parvam ante ostium tenuit. Serranus alia semita sero pervenit. Ille mandatum clausum adhuc portabat. Uterque statim calamitatem cognovit. Sabina dixit se mature redituram esse speravisse. Serranus fassus est se viam falsam elegisse. Sed culpa unius itineris tota causa damni non fuit. Familiae iam libertatem Laeliae negaverant. Custodes iam mandatum interceperant. Florus iam relationem alienam crediderat. Laelia iam ad sepulcrum delata erat. Haec omnia ante hanc calamitatem facta erant. Sabina per ianitorem Flaccum vocavit. Flaccus monumentum ad inquisitionem claudi iussit. Faces ante ostium positae sunt. Duo iuvenes immature mortui sunt. Urbs postridie causas inquirere debebat.

Postridie Flaccus inquisitionem in basilica instituit. Tabularius magnum commentarium in mensa aperuit. Flaccus dixit: “Tabularius seriem rerum hora post horam scribet.” Sabina, Serranus, et tabellarius vocati sunt. Custodes nocturni quoque depositiones dederunt. Flaccus primum Sabinam interrogavit. Ea potionis consilium ante nuptias cognoverat. Ea alterum mandatum in cista celaverat. Sed omnes viae iam clausae erant. Sabina ad templum cum mandato redierat. Deinde familia Laeliam ad sepulcrum tulerat. Sabina fassa est se Flaccum non monuisse. Ea magistratum timuerat, quia familiae odium habuerant. Deinde Serranus suam narrationem deposuit. Ille potionem ante consilium probaverat. Parvam partem medicamenti Laeliae dederat. Ille duas litteras una formula scripserat. Unam tabellario, alteram Sabinae tradiderat. Serranus crediderat saltem unam ad Florum venturam esse. Flaccus quaesivit: “Cur ipse non venit?” Serranus respondit se Laeliam servare debuisse. Sed familia eam mature ad monumentum tulerat. Tum tabellarius ad mensam accessit. Ille mandatum sub pallio servaverat. Diploma authenticum custodibus ostenderat. Custodes tamen eum in statione detinuerant. Tabellarius negavit se signum fregisse. Flaccus commentarium stationis legi iussit. Primus custos morbum in eo scripserat. Medicus stationis nullum morbum invenerat. Indagatio ergo aliam causam quaesivit. Secundus custos confessionem tandem fecit. Balbus inspectionem secretam petiverat. Ille custodibus pecuniam ante noctem promiserat. Custos pecuniam speraverat et mandatum aperuerat. Haec confessio causa signi fracti fuit. Sed custos Laeliae consilium nesciverat. Ille mandatum de familia esse putaverat. Flaccus negligentiam et pecuniam in actis posuit. Deinde excubiae nocturnae interrogatae sunt. Unus custos Florum procul conspexerat. Sed nomen eius nocte non cognoverat. Alter Serranum ad obices detinuerat. Ita duo viri duobus locis visi erant. Flaccus omnes horas et omnes vias in commentario posuit. Medicus morbum negaverat, sed Flaccus commentarium nondum legerat. Commentarius totam seriem tandem habuit. Nemo unum mendacium totam calamitatem fecerat. Multae causae ante interitum convenerant. Inquisitio facta est; vita dari non potuit.

Illo die Corvinus et Balbus in basilicam venerunt. Uterque suos clientes ante portas reliquerat. Flaccus arma et minas prohibuerat. Serranus instrumentum matrimonii e templo portavit. Ille id sub monumento templi celaverat. Quattuor signa in cera integra manserant. Flaccus verba consensus clara voce legit. Florus et Laelia matrimonium sine coercitione elegerant. Sabina et Serranus verba eorum audiverant. Instrumentum ante pugnam scriptum erat. Corvinus matrimonium verum esse agnovit. Balbus primo instrumentum alienum appellavit. Sed signator signum eius familiae confirmavit. Vibianus quoque ad inquisitionem rediit. Ille dixit Laeliam sibi numquam consensisse. Ille ante nuptias secundas domum reliquerat. Balbus tandem fassus est se voluntatem eius non quaesivisse. Confessio eius coercitionem familiae agnovit. Corvinus fassus est se Florum ad comitia et rixam misisse. Ille odium clientium diu administraverat. Balbus inspectionem petiverat; Corvinus clientes ad rixam miserat. Uterque post confessionem culpam suam in commentario invenit. Utraque familia iuvenes pro suis partibus moverat. Flaccus dixit damnum a multis causis ortum esse. Ille tamen culpas pares esse non dixit. Custos pecuniam acceperat et litteras fregerat. Balbus coercitionem et inspectionem secretam petiverat. Corvinus rixam clientium saepe laudaverat. Serranus simulationem cum periculo elegerat. Florus relationem sine litteris Serrani crediderat. Series causarum culpam inter multos posuit. Compositio inter familias proposita est. Prima condicio omnes minas prohibuit. Secunda arma clientibus negavit. Tertia instrumentum matrimonii publicum fecit. Quarta familias ad satisfactionem communem vocavit. Transactio poenam custodi non sustulit. Ille officium non habebit et pecuniam dabit. Balbus pecuniam stationi aquae contribuere debebat. Corvinus alterum sumptum contribuere debebat. Vibianus dixit: “Curator ex alia familia veniet.” Flaccus hanc condicionem accepit. Satisfactio mortuos revocare non potuit. Ea tamen futurum damnum prohibere potuit. Corvinus et Balbus compositionem signaverunt. Clientes eorum hoc pactum acceperunt. Odium uno die deletum non est. Sed ministerium commune primum opus pacis fuit. Familiae causam calamitatis cognoverant. Nunc urbs responsum earum spectatura erat.

Post paucos dies fundatio publica instituta est. Nomen eius duos iuvenes commemoravit. Fundatio duo opera administratura erat. Primum opus lacus aquae fuit. Cisterna sub terra iam parata erat. Aqua ex fonte publico ad lacum ducta est. Viatores et clientes aquam gratis accepturi erant. Equi quoque prope stationem aquam habebant. In hac statione custodes viatores diu detinuerant. Nunc lacus viatoribus et equis aquam dabat. Secundum opus parvum tabularium fuit. In eo scrinium duplex positum est. Unum scrinium acta inquisitionis accepit. Alterum instrumentum matrimonii et exemplaria accepit. Nulla familia sola scrinia aperire potuit. Duae claves duobus curatoribus traditae sunt. Unus curator a Corvino electus est. Alter curator a Balbo electus est. Flaccus tertium signum publicum servavit. Ita curatio ab utrisque familiis administrata est. Sumptus primi anni statim contributi sunt. Corvinus unam partem pecuniae dedit. Balbus alteram partem pecuniae dedit. Deinde parvum vectigal e mercatura datum est. Vectigal aquae et tabulis datum est. Testamentum Corvini quoque legatum futurum promisit. Balbus legatum in testamento suo posuit. Ita ministerium post vitam eorum mansurum erat. Curatores rationes omni anno scripturi erant. Flaccus commentarios a civibus spectari posse iussit. Posteritas causas, non solum nomina, lectura erat. Dedicatio ante lacum sine pompa facta est. Corvinus et Balbus procul steterunt. Sabina aquam primam e lacu accepit. Serranus instrumentum in scrinio posuit. Vibianus curatores de officio monuit. Inscriptio brevis in lapide posita est. Ea amorem non laudavit neque mortem pulchram fecit. Inscriptio negligentiam et odium commemoravit. Ea civibus dixit aquam et acta communia esse. Lacus hominibus cotidie aquam dedit. Tabularium cognitionem posteritatis servavit. Haec fundatio damnum delere non potuit. Sed ea condiciones urbis mutavit. Clientes arma ad forum portaverant. Nunc aquam ad viatores portabant. Familiae tabulas seorsum celaverant. Familiae duo exemplaria in duobus locis celaverant. Nunc ea in uno scrinio publico manebant. Nunc commentarii ab utrisque familiis custodiebantur. Compositio opus publicum facta est. Paucis diebus post ludi publici parati sunt. Fabula nova in his ludis futura erat. Homines rogaverunt: “Potestne causa antiqua arte probari?”