V. Procella

Navis Bassanii ex Venetia navigat. In ora Antonius stat. Antonius navem spectat. Bassanius cum sociis navigat. Bassanius sine Antonio navigat. Antonius sine Bassanio in ora manet. Antonius mercator est et in Venetia laborat. Bassanius ad insulam Portiae navigat. Nautae navem Antonii curant. Navis vela magna et remos multos habet. Nautae remos tenent et vela spectant. Ventus parvus velum movet. Nautae navem a terra ad insulam movent. Nautae ab ora navigant. Nautae gaudent et rident. Bassanius quoque gaudet. Bassanius de Portia cogitat. Portia in insula Bassanium exspectat. Bassanius Portiae donum tenet. Mare nunc clarum et sine periculo est. Caelum quoque clarum est. Antonius ab ora ad forum ambulat. Antonius e foro ad tabernam ambulat. Antonius non gaudet: Antonius de sociis cogitat. Unus mercator Antonium rogat: “Cur times?” “Mare periculum magnum habet,” Antonius respondet. Antonius a mari ad tabernam ambulat et sedet. Antonius diu tacet. In oculis Antonii lacrimae sunt. Taberna Antonii vacua est. Nunc Antonius sine socio est. Cura Antonium movet. Antonius male valet. Sed in mari ventus magnus est.

Navis in mari est. Insula Portiae quoque procul est. Caelum clarum non est. Umbrae magnae in caelo sunt. Ventus magnus est. Ventus velum et navem movet. Nautae caelum spectant et tacent. Nautae non rident. Unus nauta Bassanium monet. “Procella in mari est,” nauta clamat. Bassanius respondet: “Procella nos terret, sed navem curamus.” Procella nautas terret, et nautae timent. Bassanius quoque timet, sed non clamat. Bassanius nautas monet. Nautae Bassanio parent. Unus nauta velum tenet. Nautae remos tenent. Nautae aquam e navi portant. Undae navem movent. Nautae vela tenent, sed ventus vela movet. Unum velum e navi ventus portat. Nunc navis unum velum habet. Nautae diu laborant. Procella nautis nocet. Ventus nautis quoque nocet. Sed nautae in navi manent. Bassanius sub velo manet. Bassanius remum tenet. Nauta Bassanium docet. Sed procella Bassanio non placet. Undae navem ad saxa portant. Saxa alta et magna sunt. Nautae saxa vident et clamant. Bassanius saxa quoque videt. Nautae Bassanio parent et remos movent. Nautae a saxis navem movent. Tandem saxa procul sunt. Ventus diu magnus manet. Procella diu navem movet. Tandem ventus parvus est. Caelum iterum clarum est. Navis tuta manet. Nautae fessi sunt. Nautae male valent. Nautae in navi sedent et tacent. Bassanius cum nautis sedet. Bassanius nautas laudat. Nautae Bassanio respondent. “Tu nos mones, et nos tibi paremus.” “Nos timemus, sed tu nobiscum manes.” Verba nautarum Bassanio placent. Sub caelo claro navis navigat. Bassanius de Portia cogitat. Statim nautae insulam vident. Insula procul non est. Gaudium animos nautarum movet.

Navis ad insulam navigat. Nautae navem ad oram movent. Saxa in ora sunt, sed nautae saxa vident. Nautae remos movent. Navis tandem tuta in ora est. Portia ex villa ambulat. Portia cum Nerissa in ora stat. Nerissa pro villa navem videt. Nerissa Portiam monet. Portia statim a villa ad mare festinat. Portia navem videt et gaudet. Nerissa ridet. Nautae e navi ad oram ambulant. Bassanius quoque e navi ambulat. Bassanius fessus est. Sed Bassanius sine periculo est. Portia oculos Bassanii spectat. In oculis Bassanii lacrimae sunt. Lacrimae gaudium, non iram, monstrant. Bassanius Portiam salutat, et Portia Bassanium salutat. Portia Bassanium rogat: “Cur sine velo navigas?” Bassanius de procella narrat. Bassanius de vento et de saxis narrat. Nautae quoque de procella multa narrant. Nerissa tacet et nautas spectat. Portia nautas laudat. Portia clamat: “Vos Bassanium servatis.” Nautae respondent: “Bassanius nobiscum laborat.” “Bassanius nos monet, et nos Bassanio paremus.” Portiae verba nautarum placent. Bassanius Portiae donum dat. Donum Portiae placet. Donum Nerissae quoque placet. Gaudium Portiae magnum est. Nunc nautae bene valent. Nautae sub umbra sedent et cenam habent. Portia cum Bassanio ad villam ambulat.

Portia Bassanium ad villam vocat. Villa Portiae procul ab ora non est. Pro villa hortus magnus est. In horto umbra est. Portia servos monet, et servi Portiae parent. Servi cenam magnam parant. In villa cena bona est. Servi cibum et vinum portant. Portia et Bassanius cum Nerissa sedent. Cena Portiae nautis placet. Bassanius diu tacet. Portia curam in oculis Bassanii videt. Portia Bassanium de Venetia rogat. Bassanius de Antonio et de procella narrat. Naves Antonii in mari sunt. Antonius sine navibus pecuniam non habet. Bassanius Antonio pecuniam debet. Portia timet quia Antonius periculum magnum habet. Bassanius clamat: “Antonius mihi pecuniam dat.” “Ego Antonio pecuniam debeo, sed nunc pecuniam non habeo.” Portia respondet: “Cura tua mihi placet.” “Antonius amicus tuus est; itaque Antonius amicus meus est.” Bassanius Portiam spectat et tacet. Gaudium et cura animum Bassanii movent. In insula fluvius est. Portia in ripa cum Bassanio ambulat. Nerissa pro villa manet. Portia et Bassanius sub umbra sedent. Portia Bassanium docet: “Naves non timeo.” Portia de Antonio cogitat. Ira Portiam non movet. Cura Portiam movet. Animus Portiae bonus est. Portia sine cura non est. Portia Bassanio respondet: “Ad Antonium navigamus.” Bassanius gaudet, sed Portiam monet. “Mare sine periculo semper non est.” Portia respondet: “Ego numquam sine nautis navigo.” “Tu et Nerissa cum Portia navigatis.” Bassanius ridet. A ripa ad villam ambulant. Nerissa pro villa Portiam et Bassanium exspectat. Portia Nerissam de Antonio docet. Cras nautae navem Portiae parant. Servi cibum et vinum e villa ad navem portant. Portia non sine sociis navigat. Portia cum Bassanio et Nerissa ad Venetiam navigat. Antonius in taberna vacua manet. Antonius de sociis cogitat et naves exspectat.