XI. Gemini Ephesi

Ephesus urbs magna est. Ephesi portus magnus est. Naves ex Italia et Cypro et Illyrico Ephesum veniunt. Mercatores in portu naves spectant et pretium donorum dicunt. Prope portum cauponae multae sunt. Aliae cauponae magnae sunt, aliae parvae. In portu alii mercatores aurum vendere volunt, alii vinum emere cupiunt. Hic mercator pretium magnum rogat, ille pretium parvum promittit. Mercatores clamant, servi sacculos portant, et nautae naves custodiunt. Nautae fessi in cauponis cibum capere et vinum bibere volunt. Hodie navis ex Illyrico in portum venit. In ea nave Antipholus et Dromius sunt. Antipholus mercator non est: fratrem quaerit. Frater Antipholi geminus est, sed Antipholus nomen eius nunc nescit. Antipholus multas urbes intrat et multos homines de fratre rogat. Alibi fratrem invenire non potest; nunc eum Ephesi quaerere vult. Antipholus fratrem invenire vult. Dromius quoque fratrem habet, nam Balthasarus geminus Dromii est. Domini gemini et servi gemini corpora similia habent. Sed alter dominus de altero nihil scit, et alter servus fratrem suum diu non videt. Antipholus et Dromius portum intrant. Dromius sacculum Antipholi portat. In sacculo multi nummi sunt. Dromius sacculum aperire non debet, nam pecunia itineris in eo est. Antipholus dicit: “Sacculus meus est, sed tu eum servare debes.” Antipholus in caupona manere non vult. Urbem statim spectare cupit. Sed Dromius cibum emere et paene totum vinum bibere vult. Antipholus ridet et Dromium ad cauponam mittit. Antipholus dicit: “Sacculum bene servare debes.” Dromius respondet: “Sacculum servare possum, sed cenam quoque capere volo.” Dromius domino paret et ad cauponam redit.

Ephesi alter vir habitat cui corpus Antipholo simile est. Nomen illius viri Solinus est. Solinus mercator Ephesi est et domum magnam habet. Adriana uxor Solini est. Luciana soror Adrianae in illa domo habitat. Balthasarus servus Solini est. Balthasarus quoque fratrem geminum habet quem diu non videt. Solinus de fratre nihil scit. Balthasarus putat: “Frater meus non vivit.” Adriana de geminis nihil scit. Mane Solinus ad forum it. Aurum vendere et dona emere vult. Balthasarus sacculum domini portare debet. Solinus in foro dona emere, pretium solvere, et ante cenam redire vult. Sed Balthasarus sacculum in domo relinquit. Solinus iratus servum rursus domum mittit. Solinus clamat: “Cur sacculum portare non potes?” Balthasarus respondere cupit, sed dominus verba eius audire non vult. Balthasarus tacet et fugere cupit. Tamen domino parere debet. Adriana quoque servum quaerit. Solinum ad cenam vocare vult. Luciana mensam parat, et Adriana cenam bonam servare vult. Ita Balthasarus dominum in foro quaerere et ad domum vocare debet. Balthasarus ex domo properat et per vias currit. Canis Adrianae post eum currit. Balthasarus canem vitare non potest. Ille huc currit, canis huc currit; ille illuc fugit, canis illuc fugit. Balthasarus ridere non vult, sed cives rident. Turba servum et canem spectat et risus magnus in via est.

Antipholus solus in foro ambulat. Dromius enim in caupona manet. Antipholus tabernas spectat et pretium donorum rogat. Mercator anulum vendere vult et pretium ingens rogat. Antipholus anulum emere cupit, sed pretium ingens solvere non vult. Antipholus dicit: “Hoc pretium ridiculum est.” Mercator respondet: “Hic anulus auro dignus est.” Subito Balthasarus Antipholum videt. Balthasarus certus est: Solinum dominum suum videt. Balthasarus rogat: “Domine, cur in foro manes?” “Adriana te ad cenam vocat et diu exspectat.” Antipholus mirum servum spectat. Antipholus rogat: “Quis es?” Balthasarus ridet, quia verba domini ridicula sunt. Balthasarus respondet: “Balthasarus sum, servus tuus.” Antipholus dicit: “Tu servus meus non es.” “Dromius servus meus est et sacculum meum portat.” Balthasarus sacculum non habet. Balthasarus dicit: “Sacculum in domo relinquo, sed eum rursus portare possum.” Antipholus iratus clamat et servum falsum spectat. Sed Balthasarus certus est: Antipholus dominus Balthasari est. Balthasarus clamat: “Domum redire debes.” “Uxor tua irata te exspectat et cena bona iam non est.” Antipholus uxorem non habet. Antipholus cogitat: “Fortasse hic servus fratrem meum cognoscit.” Hunc errorem solvere et veritatem invenire cupit. Ita Antipholus cum Balthasaro ire vult. Balthasarus ad domum currit, et Antipholus eum petit.

Adriana ante ostium domus stat. Luciana prope eam est. Adriana virum videt; ille ad eam venit, sed Adriana laeta non est. Adriana rogat: “Antiphole, cur diu in foro manes?” Antipholus nomen suum audit et paene clamare non potest. Antipholus cogitat: “Haec femina nomen meum scit, sed mihi ignota est.” Luciana Antipholum in domum intrare monet. Antipholus sperat, nam fortasse frater in domo est. Fratrem videre et de longo itinere rogare cupit. Ita domum ignotam intrat. In domo mensa plena est. Ex culina servi cibum portant. Adriana Antipholo vinum dat et eum maritum vocat. Adriana dicit: “Marite, debes mecum sedere et cenam capere.” Antipholus vinum accipere non vult, sed Adriana irata eum spectat. Luciana eum tacere et cenam capere monet. Antipholus ad mensam sedet et multa cogitat. Cibum capere potest, sed verba Adrianae intellegere non potest. Servi eum dominum vocant et ei credunt. Canis quoque eum cognoscit et prope eum sedet. Balthasarus balneum parare debet. Luciana dicit: “Post cenam in balneum ire debes.” Antipholus nunc fugere vult, sed per ostium ire non potest. Adriana servos ostium servare monet. Antipholus domum intrare potest, sed e domo ire non potest. Nunc fratrem quaerere non potest et Dromius eum alibi quaerit. Error mirus est: omnes certi sunt, sed Antipholus certus non est.

Deinde Dromius e caupona venit. Cibum capit, sed vinum totum bibere non potest. Dromius sacculum portat et Antipholum quaerit. In foro Solinus Dromium videt. Solinus certus est: Balthasarum servum suum videt. Solinus dicit: “Da mihi sacculum, serve.” Dromius dominum ignotum spectat et sacculum dare non vult. Dromius respondet: “Hic sacculus Antipholi est.” Solinus rogat: “Antipholus quis est?” Dromius dicit: “Antipholus dominus meus est, non tu.” Solinus iratus sacculum capere vult, sed Dromius fugit. Solinus pretium anuli solvere debet et sacculum habere cupit. Dromius per forum currit et Solinus post eum currit. Mercatores eos spectant et rident. Dromius alibi latere vult. Ad portum currere non potest, quia turba magna vias tenet. Ita ad domum Solini, quam nescit, currit. Ante domum Balthasarum videt. Servi gemini inter se stant et tacent. Balthasarus Dromium spectat, Dromius Balthasarum spectat. Dromius putat: “Me in aqua specto,” sed aqua ante eum non est. Balthasarus putat: “Frater meus rursus vivit.” Alter fratrem suum paene cognoscit, sed alter errorem timet. Tum ex domo clamor magnus venit. Antipholus e domo ire vult, Adriana ostium aperire non vult. Solinus quoque venit et domum suam intrare cupit. Solinus ante ostium stat et clamat: “Adriana, aperi!” Sed Adriana alterum Antipholum in domo servare vult. Nunc ante unum ostium domini gemini et servi gemini sunt. Antipholus in domo clamat, Solinus ante ostium clamat, et voces similes sunt. Dromius et Balthasarus nunc dominos similes audire possunt. Omnes nomen Solini audiunt, sed nemo totam fabulam scit. Hic error finem non habet: alter error nunc est.