XI. Gemini Ephesi

Ephesus urbs magna est. In Epheso portus magnus est. Naves ex Italia et Cypro et Illyrico ad Ephesum veniunt. Mercatores in portu naves spectant et pretium donorum dicunt. Prope portum cauponae multae sunt. Nautae fessi in cauponis cibum capere et vinum bibere volunt. Hodie navis ex Illyrico in portum venit. In ea nave Antipholus et Dromius sunt. Antipholus mercator non est: fratrem quaerit. Frater Antipholi geminus est, sed Antipholus nomen eius nunc nescit. Antipholus fratrem invenire vult. Dromius quoque fratrem habet, nam Balthasarus geminus Dromii est. Domini gemini et servi gemini corpora similia habent. Antipholus et Dromius portum intrant. Dromius sacculum Antipholi portat. In sacculo multi nummi sunt. Antipholus in caupona manere non vult. Urbem statim spectare cupit. Sed Dromius cibum emere et paene totum vinum bibere vult. Antipholus ridet et Dromium ad cauponam mittit. Sacculum bene servare debes, Antipholus dicit. Dromius domino paret et ad cauponam redit.

In Epheso alter vir habitat cui corpus Antipholo simile est. Nomen illius viri Solinus est. Solinus mercator Ephesi est et domum magnam habet. Adriana uxor Solini est. Luciana soror Adrianae in illa domo habitat. Balthasarus servus Solini est. Balthasarus quoque fratrem geminum habet quem diu non videt. Mane Solinus ad forum it. Aurum vendere et dona emere vult. Balthasarus sacculum domini portare debet. Sed Balthasarus sacculum in domo relinquit. Solinus iratus servum rursus domum mittit. Cur sacculum portare non potes? Solinus clamat. Balthasarus tacet et fugere cupit. Tamen domino parere debet. Adriana quoque servum quaerit. Solinum ad cenam vocare vult. Ita Balthasarus dominum in foro quaerere debet et alterum quem ad domum vocare putat. Balthasarus ex domo properat et per vias currit. Canis Adrianae post eum currit. Balthasarus canem vitare non potest. Turba servum et canem spectat et risus magnus in via est.

Antipholus solus in foro ambulat. Dromius enim in caupona manet. Antipholus tabernas spectat et pretium donorum rogat. Portiae anulum emere cupit, nam Portia Antonio et Bassanio amica est. Subito Balthasarus Antipholum videt. Balthasarus certus est: Solinum dominum suum videt. Domine, cur in foro manes? Balthasarus rogat. Adriana te ad cenam vocat et diu exspectat. Antipholus mirum servum spectat. Quis es? Antipholus rogat. Balthasarus ridet, quia verba domini ridicula sunt. Balthasarus sum, servus tuus, respondet. Tu servus meus non es, Antipholus dicit. Dromius servus meus est et sacculum meum portat. Balthasarus sacculum non habet. Antipholus iratus clamat et servum falsum spectat. Sed Balthasarus certus est: Antipholus dominus suus est. Domum redire debes, Balthasarus clamat. Uxor tua irata te exspectat et cena bona iam non est. Antipholus uxorem non habet. Fortasse hic servus fratrem meum cognoscit, Antipholus cogitat. Ita Antipholum cum Balthasaro ire vult. Balthasarus ad domum currit, et Antipholus eum petit.

Adriana ante ostium domus stat. Luciana prope eam est. Adriana virum venire videt et laeta non est. Antiphole, cur diu in foro manes? Adriana rogat. Antipholus nomen suum audit et paene clamare non potest. Haec femina nomen meum scit, sed mihi ignota est, cogitat. Luciana Antipholum in domum intrare monet. Antipholus sperat, nam fortasse frater in domo est. Ita domum ignotam intrat. In domo mensa plena est. Ex culina servi cibum portant. Adriana Antipholo vinum dat et eum maritum vocat. Antipholus vinum accipere non vult, sed Adriana irata eum spectat. Luciana eum tacere et cenam capere monet. Antipholus in mensa sedet et multa cogitat. Servi eum dominum vocant et ei credunt. Canis quoque eum cognoscit et prope eum sedet. Balthasarus balneum parare debet. Antipholus nunc fugere vult, sed ostium clausum est. Adriana servos ostium servare monet. Antipholus domum intrare potest, sed e domo ire non potest. Error mirus est: omnes certi sunt, sed Antipholus certus non est.

Deinde Dromius e caupona venit. Cibum cepit, sed vinum totum bibere non potuit. Dromius sacculum portat et Antipholum quaerit. In foro Solinus Dromium videt. Solinus certus est: Balthasarum servum suum videt. Da mihi sacculum, serve, Solinus dicit. Dromius dominum ignotum spectat et sacculum dare non vult. Hic sacculus Antipholi est, Dromius respondet. Antipholus quis est? Solinus rogat. Antipholus dominus meus est, non tu. Solinus iratus sacculum capere vult, sed Dromius fugit. Dromius per forum currit et Solinus post eum currit. Mercatores eos spectant et rident. Dromius alibi latere vult. Ad portum currere non potest, quia turba magna vias tenet. Ita ad domum Solini, quam nescit, currit. Ante domum Balthasarum videt. Servi gemini inter se stant et tacent. Balthasarus Dromium spectat, Dromius Balthasarum spectat. Alter fratrem suum paene cognoscit, sed alter errorem timet. Tum ex domo clamor magnus venit. Antipholus e domo ire vult, Adriana ostium aperire non vult. Solinus quoque venit et domum suam intrare cupit. Nunc ante unum ostium domini gemini et servi gemini sunt. Omnes nomen Solini audiunt, sed nemo totam fabulam scit. Hic error finem non habet: alter error nunc est.