X. Convivium

Naves ad Illyricum veniunt. In illa terra Orsinus dominus est. Orsinus in ora stat et naves spectat. Hae naves ex Cypro veniunt, illae ex Venetia. In hac nave Othellus et Desdemona sunt. In illa nave Portia et Bassanius sunt. Antonius quoque venit: is mercator Venetiae est. Cassius milites ducit, et illi milites fortes sunt. Orsinus hospites salutat. Venite in villam! Orsinus dicit. Omnes ex navibus in oram eunt. Malvolius portam villae aperit. Malvolius ipse hospites numerat. Hi hospites multi sunt, Malvolius dicit. Maria ridet, nam Malvolius numquam gaudet. Olivia in horto stat: illa villa Oliviae est. Olivia omnes ad convivium vocat. Servi mensas parant et coqui cibum parant. Coqui hodie diu laborant. Ancillae vinum et aquam miscent. Ex Athenis quoque hospites veniunt. Hermia et Lysandrus et Helena et Demetrius simul veniunt. Iter eorum longum est, sed illi quattuor amici laeti sunt. Nunc omnes in villa sunt.

Primum convivium initium habet. In mensis panis et pisces sunt. Hic panis novus est, ille panis vetus. Coquus pisces parat, et in mensa ova et caseus sunt. Uvae et olivae ubique sunt. Hae uvae dulces sunt; illae olivae dulces non sunt. Mel dulcissimum est: pueri mel amant. Servi vinum portant et in mensis ponunt, et omnes cibum capiunt. Sermo longus est: Antonius de mari dicit, Othellus de bello. Deinde Portia de lege Venetiae dicit. Omnes eam audiunt, nam illa mulier prudentissima est. Bassanius anulum habet, et Nerissa anulum quoque habet. Portia anulum Bassanii cognoscit et ridet. Hic anulus meus est, Portia dicit. Bassanius tacet, sed Portia Bassanio ignoscit. Nunc Bassanius maritus Portiae est, et Portia uxor eius est. Nerissa quoque maritum habet. Post cenam Maria cantat: alii cantant, alii saltant. Ipsa Olivia saltat. Ceteri hospites sedent et spectant. Malvolius non saltat: ille numquam ludit. Malvolius ridere non potest. Maria Malvolium ad mensam trahit, et omnes rident. Tum Malvolius iratus ex villa it, et nemo eum vocat. Deinde Malvolius portam claudit.

Viola in villa Oliviae habitat. Viola nomen novum habet. Olivia Violam amat, sed Viola Orsinum amat. Hoc Olivia nescit. Subito Sebastianus in villam venit. Sebastianus frater Violae est. Sebastianus et Viola gemini sunt. Ille puer huic puellae similis est. Omnes eos spectant. Olivia surgit et tacet. Hic vir est, illa puella est. Sed corpora eorum similia sunt. Alter frater est, altera soror. Viola fratrem cognoscit, et Sebastianus sororem cognoscit. Viola et Sebastianus simul lacrimas habent et rident. Orsinus Violam diu spectat. Nunc Orsinus veritatem cognoscit: Viola puer non est. Orsinus Violam amat, et Viola Orsino digna est. Viola nunc beata et laeta est.

Olivia Sebastianum spectat: ille vir Oliviae placet. Olivia et Sebastianus in horto ambulant. Orsinus omnibus vinum dat. Hoc convivium longum est. Denique omnes in horto sunt. Luna et stellae lucent. Maria iterum cantat: vox eius dulcis est. Omnes tacent et illam audiunt. Mare periculum habet, sed amici pericula superant, Antonius Othello dicit. Othellus ridet. Desdemona et Emilia inter rosas ambulant. Hortus plenus est: ubique flores sunt. Nox venit, sed nemo dormit. Omnes in horto manent. Hi homines felices sunt.

Sermo in horto longus est. Orsinus vir est qui Violam amat. Viola puella est quae Orsinum amat. Sebastianus puer est quem Olivia amat. Olivia mulier est cuius villa magna est. Portia femina est cuius verba omnes audiunt. Nerissa ancilla est quae cum Portia venit. Antonius mercator est cuius naves ad Illyricum veniunt. Bassanius anulum habet quem Portia cognoscit. Milites quos Cassius ducit cum Othello sedent. Puellae quae ex Athenis veniunt cum amicis saltant. Vinum quod servi portant dulce est. Cibus quem coqui parant bonus est. Maria cantat, et omnes qui in horto sunt tacent. Malvolius non cantat: ille se solum amat. Ceteri inter se sermonem habent et rident. Haec fabula finem habet, sed amici qui se amant simul manent.