VI. Athenae

Athenae in Europa sunt: Athenae antiquae sunt. Athenae parvae non sunt. Athenae magnae sunt. Totum regnum Athenarum antiquum est. In Athenis templa multa sunt. Templa deorum antiqua sunt. Templa dearum quoque antiqua sunt. Umbrae templorum longae sunt. Dei in templis habitant. Populus Athenarum deos amat. Populus dona deis et deabus dat. Feminae templa rosis ornant. Viri templa donis ornant. Templa rosis, pomis donisque plena sunt. Viae Athenarum longae sunt. Populus per vias ambulat. In viis turbae magnae sunt. Viri et feminae in turbis ambulant. Servi post dominos ambulant. Ancillae post dominas ambulant. In medio oppido forum est. Mercatores in foro nummos numerant. Tabernae mercatorum pecunia plenae sunt. Servi dominis cibum portant. Ancillae feminis aquam portant. Feminae aquam ex fluviis ad villas portant. Naves in ora vela et remos habent. Nautae cum remis et velis laborant. Vela nautis grata sunt. Viri in campis laborant. Campi prope oppidum sunt. Per campos viae longae sunt. Locus sacer quoque prope oppidum est. In loco sacro templum deae est. Templum aureum non est: templum antiquum est. Ante templum feminae cum donis stant. Post templum servi sub umbra sedent. Trans campos silvae densae sunt. Silvae obscurae sunt, nam rami et folia umbras dant. In silvis herbae et poma sunt. Inter herbas poma latent. Populus silvas obscuras vitat. Regnum Athenarum templa et campos et silvas habet. Olim viri Athenarum gladiis pugnant. Nunc viri gladios in foro non portant. Nunc viri in foro verbis certant. Populus viros spectat. Mercatores ex Venetia Athenas navigant: naves mercatorum in mari sunt.

In Athenis puellae Hermia et Helena habitant. Hermia et Helena amicae sunt. Villae puellarum prope forum sunt. Lysandrus et Demetrius pueri non sunt: viri sunt. Quattuor amici in uno oppido habitant. Sed animi quattuor amicorum non gaudent. Lysandrus Hermiam amat, et Hermia Lysandrum amat. Verba Lysandri Hermiae placent. Verba Hermiae Lysandro placent. Demetrius quoque Hermiam amat. Sed Hermia Demetrium non amat. Helena Demetrium amat, sed Demetrius Helenam non amat. Itaque Helena dolet. Helena sola in villa sedet et lacrimat. Helena sine gaudio est. Demetrius de Hermia cogitat. Pater Hermiae Demetrium amat. Pater filiae Demetrium monstrat. Pater clamat: “Demetrius vir bonus est.” Hermia respondet: “Demetrium non amo.” “Lysandrum amo, et Lysandrus me amat.” Pater Hermiam monet, sed Hermia patri non paret. Pater dolet et iram habet. Hermia patrem timet et patrem vitat. Lysandrus ante templum Hermiam exspectat. Hermia Lysandro de patre narrat. Lysandrus tacet et diu cogitat. Deinde Lysandrus Hermiam monet. Lysandrus Hermiam ad silvas vocat. Silvae prope Athenas sunt. Lysandrus clamat: “Post cenam ex oppido properamus.” “Per vias ad portas ambulamus.” “Deinde trans campos ad villam amici properamus.” Verba Lysandri Hermiae placent. Hermia Lysandro paret. Hermia Helenam ante villam videt. Hermia amicae de silvis narrat. Helena de verbis Hermiae cogitat. Helena non gaudet: Demetrium amat. Helena Demetrio fabulam narrat. Demetrius Helenae respondet: “Ad Hermiam propero.” Helena dolet, sed post Demetrium properat.

Post cenam Athenae clarae non sunt. Luna in caelo lucet. Viae Athenarum obscurae sunt. Turbae in foro non sunt. Mercatores in tabernis non sunt. Hermia ex villa ambulat. Hermia sine patre, sed cum Lysandro ambulat. Lysandrus Hermiam prope templum exspectat. Amici per vias obscuras properant. Inter templa tacent. Post tabernas ambulant. Turba parva prope forum est, sed turba amicos non videt. Hermia et Lysandrus turbam vitant. Mox portas oppidi vident. Ante portas servi stant. Servi gladios tenent. Lysandrus servos timet, sed ante servos ambulat. Hermia et Lysandrus ante servos ambulant. Servi amicos spectant, sed amicos non vocant. Tandem amici ex Athenis ambulant. Post portas campi sunt. Via per campos longa est. Lysandrus ante Hermiam properat. Hermia post Lysandrum properat. Luna viam monstrat. In campis herbae florent. Toti campi silent. Amici trans campos ambulant. Prope fluvium diu manent. Aqua sub luna lucet. Hermia cum Lysandro trans fluvium ambulat. Trans fluvium silvae sunt. Rami silvarum densi sunt. Folia ramorum umbras dant. Locus inter campos et silvas obscurus est. Hermia silvas timet. Lysandrus Hermiam monet: “Silvae nos non terrent.” Hermia respondet: “Tecum silvas non timeo.” Deinde amici silvas intrant.

In silvis caelum obscurum est. Luna inter ramos lucet. Umbrae ramorum longae sunt. Ventus ramos et folia movet. Silvae silent. Inter ramos umbrae latent. In herbis poma sunt. Dei silvarum ibi habitant. Populus Athenarum silvas timet. Silvae obscurae et densae sunt. Hermia et Lysandrus per silvas ambulant. Via nota non est. Amici inter ramos errant. Hermia fessa est et male valet. Lysandrus locum sine ramis videt. In loco herbae densae sunt. Hermia lectum non habet. Itaque Hermia in herbis sedet. Lysandrus prope Hermiam sedet et tacet. Somnus Hermiam tenet. Mox Lysandrus quoque in somno est. Amici sub luna silent. Tum Demetrius silvas intrat. Demetrius per silvas properat. Demetrius Hermiam vocat, sed Hermia tacet. Demetrius Hermiam non videt. Demetrius post Hermiam properat. Helena Demetrium vocat. Demetrius Helenae non respondet: Demetrius silet. Helena post Demetrium ambulat. Helena fessa est, sed in silvis manet. Helena dolet. Tum Helena in herbis sedet et lacrimat. Locus notus non est. Puellae et viri in silvis errant. Totum oppidum procul est. Villae Athenarum lectos habent, sed silvae lectos non habent. Prope fluvium herbae florent. Poma inter herbas latent. Dei et deae silvarum quattuor amicos spectant. Hermia cum Lysandro, sed sine Helena, est. Helena prope Demetrium, sed sine gaudio, est. Demetrius Hermiam amat. Helena Demetrium amat. Lysandrus Hermiam amat. Quattuor amici gaudium non habent. Ita quattuor amici in silvis manent. Mox luna aurea est.